- Pytając o to nie zmieniasz tematu.- zauważył Liam. - My was nie chcieliśmy wygonić. To ten chłopak , nie wiem jak on ma na imię nam kazał. Niall jakby mógł zamknął by Ciebie Lori w klatce.
- Heh. - zniesmaczyłam się. - Słodko.
2 dni później
- Edith? - zapytałam. - Znalazłaś tą mapę?
- Cały czas szukam! - zawołała , nurkując na dnie szafy. - A ty obliczyłaś współrzędne?
- Tak. - pokiwałam głową , choć przyjaciółka tego nie zauważyła. - Mniej więcej. Potrzebuję tylko mapy , aby sprawdzić wyniki.
- Siemka dziewczyny! - krzyknął Nuss wbiegając do chatki. - Co robicie?
- Edishia szuka mapy świata. - zaśmiałam się. Chłopak tylko podrapał się po głowie, podchodząc do blondynki. Poklepał ją po plecach , pomagając wstać. Kiedy dziewczyna westchnęła , stanął na palcach , wyjmując z górnej półki zgubę. Zaczęłam się niekontrolowanie śmiać z Edith.
- Dlaczego Daveh mi powiedział , żebym szukała na dnie szafy? - strzeliła face-palma.
- Znasz go. - odpowiedział Nuss. - Żart i tyle.
- PRZEZ NIEGO NURKOWAŁAM Z DWIE GODZINY! - wrzasnęła moja przyjaciółka.- Znalazłam takie ohydne rzeczy , że lepiej zasnąć i zapomnieć.
- Peszek. - wzruszyłam ramionami , zabierając mapę chłopakowi. Otworzyłam ją , szukając poszczególnych podpunktów. - Cholera. Mamy problem.
- Źle obliczyłaś , czy w ogóle nie umiesz liczyć? - zaśmiał się. Zgromiłam go wzrokiem. Potrzebuję pomocy.
- Dobra cokolwiek. - przewróciłam oczami , wyjmując z szafy komplet ubrań .
- Co ty robisz? - zdziwili się. Zaczęłam przebierać się przed nimi. - Aissia!
- Wychodzę. - warknęłam. - Nie widać?
- Gdzie? - spytał.
- Daleko. - przewróciłam oczami. - Słuchaj jestem zdenerwowana. Nie pogarszaj.
- Lori...
- Nie jesteś moją matką! - wykrzyknęłam mu prosto w twarz. Edith tak samo jak ja przebrała się. - A ty gdzie?
- Z tobą. - szepnęła w myślach. - Chcę do nich pójść.
- Skąd wiesz gdzie mam zamiar się udać? - zdziwiłam się.
- Intuicja. - odpowiedziała.
Pokiwałam głową , zapinając koszulę. Założyłam buty i płaszcz. Wrzuciłam wszystko potrzebne do torby.
- Podrzucisz nas Nuss? - spytałam.
- Jasne. - westchnął. - Gdzie dokładnie?
- Skraj lasu przy posesjach na Sorny Street(nazwa wymyślona).
10 minut później
- Dzięki. - ucałowałam konia w pysk. - Wracaj. Wrócimy jakoś same.
Zwierzę spojrzało na nas swoimi czarnymi oczami. Zamrugało , odwracając się i pędząc przez las.
- Chodźmy. - odparłam ,dmuchając dymkiem z ust. - Zamarznę.
- Mam nadzieję , że nas wpuszczą. - westchnęła. Poklepałam dziewczynę po ramieniu. Ruszyłyśmy w kierunku willi chłopaków. Stanęłyśmy przed drzwiami. Zapukałam. Chwilę później otworzył nam Harry.- Zanim coś powiesz to wiedz , że przyszłyśmy do Liama. - warknęła Edith na zasmuconego chłopaka. - Jest on w domu?
- Wyszedł do sklepu z resztą. - odpowiedział. - Zostałem ja z Niallem.
- Oh... - wzdrygnęłam się z zimna. - No to okej. Pa Harry.
Odwróciłyśmy się zrezygnowane , odchodząc od lokersa.
- Edith! Lori! - zawołał. - Poczekajcie proszę.
- Po co? - zdziwiła się blondynka.
- Przepraszam was , proszę wejdźcie. To także wasz dom. - mieszał się w zdaniach. - Niall się ucieszy widząc Cię Aissia. Ciągle jest załamany. Nic nie chce robić.
- Dlaczego? - szepnęłam.
- Wejdźmy bo na minusie jest. - odparł , biorąc nas pod rękę. Zauważyłam , że Edith zdjęła ramię Stylesa , łącząc swoją dłoń z jego. Na twarzy bruneta wpłynął rumieniec. Zachichotałyśmy. Zdjęłam buty i płaszcz. Poprawiłam włosy , wchodząc do salonu.
- Gdzie jest? - spytałam.
- U siebie w pokoju.- odparł , siadając z moją przyjaciółką na kanapie. - Pierwsze drzwi po lewej.
Przeskoczyłam szybko schody , pukając do rzekomej sypialni blondyna. Nie dostałam , żadnej odpowiedzi.
Weszłam po cichu do pokoju. O dziwo pomieszczenie było schludne. Na łóżku leżał Irlandczyk. Słyszałam pojedyncze pociągnięcia nosem i łkanie. On płakał? Dlaczego? Przeze mnie?
- Jeżeli nie masz na imię Lori wyjdź i nie wracaj. - szepnął wściekły. Usiadłam za nim , przytulając się do jego pleców. Zdziwiony , okręcił się w moją stronę. Uniosłam oczy , mogąc spojrzeć na jego twarz. Oczy zakrwawione i takie... błękitne. Na szyi ujawniła się niebiesko - zielona żyłka. Otarłam mu łzy , całując jego policzek.
- Wszystko teraz dobrze? - zapytałam.
- Teraz tak. - odpowiedział.
Oczami Edith
Usiadłam z Harrym na kanapie. Ułożyłam swoje nogi na jego kolanach. Oparłam się o kanapę.
- Nie za wygodnie Ci? - podniósł brwi do góry.
- Nie. - zagryzłam ze śmiechu wargę.
- Edishia ja na serio chciałem was przeprosić. - zaczął zdruzgotany. - To Jack mi kazał. Bałem się o was. Jak i o nas.
- Nie musisz... - zaczęłam.
- Muszę. Przepraszam , proszę wybacz mi , to nie było na miejscu..
Z jego ust wysypało się tyle słów , że nie zanalizowałam ponad połowy. Zdenerwowana , tym , aby się zamknął przycisnęłam swoje usta do jego. Wplotłam palce w jego , włosy ciągnąć je. Zasiadłam na zdziwionym chłopaku , przyciskając swoje ciało do torsu Stylesa.
- Co to było? - wykrztusił , gdy przestałam go całować. Oblizałam wargi czując posmak mięty.
- Pocałunek. - wzruszyłam ramionami. - Twoje usta smakują miętą.
- A twoje jagodą. - zaśmiał się. - Błękitnokrwista mnie pocałowała. To takie podniecające.
- Jaja sobie ze mnie robisz? - spytałam , zbliżając usta do jego szyi. Zaczęłam ją lekko gryźć. Słyszałam przyspieszony oddech chłopaka i pojedyncze jęki wydostające się z jego ust.
- Przestań. - poprosił, zaczynając się wiercić. - Proszę. Jestem jeszcze opanowany.
Odkaszlnęłam. Usiadłam obok.
- Przepraszam. - wyznałam.
- Spoko. - odpowiedział.
Oczami Harrego
Jaki ja jestem głupi! Idiota , idiota , idiota! Puknąłem się w myślach. Włączyłem telewizor , kątem oka spoglądając na ponętne wargi Edith. Dlaczego tego zaprzestałem? Oh jakim ja jestem debilem.
- Wróciliśmy! - usłyszałem z holu krzyk Zayna. Spojrzałem na zmieszaną Edith. Złapałem ją za rękę ciągnąć do przedpokoju. Kiedy Louis zobaczył blondynkę rzucił się na nią.
- Dusisz mnie. - zachichotała.
- A można udusić błękitnego? - zapytał Liam.
- Można. - pokiwała głową. - Tak w ogóle to ja i Lori przyszliśmy do Ciebie Liam.
- W jakim celu? - spytał , uśmiechając się. - Lekarstwo. - burknęła. - Umiesz obliczać współrzędne geograficzne przez rozciągłość południkową lub równoleżnikową?
- Co to jest? - zaśmiał się.
- Myślałyśmy , że jesteś ten mądry. - zażartowała.
- Ja coś tam umiem. - wtrącił Zayn. - Ale Harry potrafi.
- Dlaczego nic nie mówisz? - szturchnęła mnie w ramię. Pokręciłem głową , całując ją w policzek.
- Wolałbym robić o wiele lepsze rzeczy. - szepnąłem jej do ucha. Wzdrygnęła się przysuwając do Louisa.
- To co? Możemy na was liczyć?
____________________________________________________
Siemka , siemka. To jest druga część jak widzicie ;)
Nie było mi ją trudno napisać. Chociaż nie powracam na stały ląd.
Od 17 lutego biorę blogi w obroty. Więc można powiedzieć , że blogi są teraz
zawieszone. Lecz napisałam ten rozdział :)
Liczę na komentarze i pozdrawiam bardzo serdecznie <3
Zapraszam na aska ;3
RiDa <3333


